გონების განხლამვა – Brain Dump

მათთვის, ვინც იმდენად ჩაიძირა გაუკეთებელ საქმეებში, რომ სასო აქვს წარკვეთილი, და მათთვის, ვისაც ჰგონია, რომ “მაინც ვერასოდეს ვერაფერს მოაბამს თავს”, ვისაც უნდა, ცოტა ხანი მაინც ამოისუნთქოს და იგრძნოს სიმშვიდე და კონტროლი საკუთარ ცხოვრებაზე, ცოოოტა ხნით მაინც, ახლა გიზიარებთ ჩემს უსაყვარლეს მეთოდს, პირველ ნაბიჯს, რომელიც თუნდაც სხვა მეტი ნაბიჯები აღარ გადადგათ, მაინც დაგეხმარებათ შფოთვებთან გამკლავრებაში.

ტაიმ მენეჯმენტის და პროდუქტიულობის მამას, დევიდ ალენს (Getting things done), ყვეეეელაფრის დასაწყისში, პირველ ეტაპად აქვს ე.წ. “Brain dump”. ანუ იმისათვის, რომ რაღაცების დალაგება და დაგეგმვა დაიწყო, ჯერ თავიდან უნდა “გამოყარო” ყველაფერი, რაც შენს ყურადღებას იკავებს. სხვადასხვა სახელებით მოიხსენიება ეს პროცესი: Mind sweep, Ram dump და ა.შ., იდეა ყველაფრის ერთია: ტვინის “გამოგვა”, მენტალური “უბორკა”.

ტვინში ადგილს გახსნილი ტაბებივით ყველაფერი იკავებს: ბავშვს ახალი შარვალი აქვს საყიდი და პროექტის დედლაინია ხვალ და ჭურჭლის სარეცხი სითხე თავდება და ზეგ დედას დაბადების დღეა და ნეტა ფოტოშოპი მესწავლა და დუოლინგვო უნდა გადმოვწერო და ლიფტის ფული შევუტანო პირველი სართულის მეზობელს – ეს წვრილმან-მსხვილმანი ქლათერს ჰქმნის თავში და ამიტომ ხანდახან ძნელიც ხდება პრიორიტეტულ საკითხებზე ფოკუსირება და შფოთვებთან გამკლავრება. იმიტომ, რომ “ააამდენი საააქმეა”, მაგრამ ზუსტად რამდენია, არავინ უწყის.

ამ პროცესის დასალაგებლად მართლა, აი ვერც კი გავუსვამ ხაზს რამდენად მნიშვნელოვანია ხანდახან ჩვენი ტვინების განხლამვა: როგორც ფიზიკური ან ციფრული, ასევე მენტალური სფეისისაც.

ბრეინ დამფს ვაკეთებ ხოლმე მაშინ, როცა უსასოოდ ვარ და თავს დაკარგულად ვგრძნობ, ან როცა შფოთვები შემომიტევს განსაკუთრებით ძლიერად, რომ რაღაც მავიწყდება და ყველაფერი ჩამომენგრევა თავზე, ასევე მაშინ, როცა მგონია, რომ რაღაც მნიშვნელოვანს არ ვაკეთებ ან რომ არაფრად არ ვღირვარ საერთოდ.

ამისთვის ვბეჭდავ ან ტელეფონში ვხსნი “incompletion trigger list”-ს, რომელიც ასევე დევიდ ალენის რესურსიდანაა, ვთიშავ გარესამყაროს, რომ არ შემაწყვეტინონ ეს საკრალური პროცესი, ვრთავ მუსიკას.  ჯერ ისე ვიხსენებ ყველაფერს, რაც გასაკეთებელი მაქვს ან ოდესმე მინდოდა გამეკეთებინა, და ვიწერ ფურცელზე. მერე გადავდივარ ტრიგერ ლისტზე და იქიდან ვცდილობ გავიხსენო ყველა დეტალი, რაც შეიძლება მენტალურ სივრცეს იკავებდეს: ონკანი წვეთავს, დიდი ხანია არ მიმიწერია ძველი მეგობრისთვის, რეპორტი დასაწერია, ლინკდინი დასასუფთავებელი და ა.შ.

ამ პროცესის დროს ცენზურა არ მოსულა, საკუთარ თავთან ვაჭრობაც არ მოსულა. ყველაფერი, რაც გახსენდებათ, უნდა ჩამოიწეროს აცაბაცა და დაულაგებლად და დახარისხებაზე მერე ვზრუნავთ.

დაახლოებით 4-5 თაბახის ფურცელს ვავსებ ხოლმე, და საშუალოდ წელიწადში ორ-სამჯერ მიდგება დამფის მწვავე საჭიროება.

დასრულებისთანავე, თუნდაც მერე აღარაფერი გააკეთოთ და დახიოთ ეს ფურცლები, უკვე სიმშვიდე დგება. თუმცა ჩემს შემდეგ ეტაპებსაც გაგიზიარებთ. ამ ფურცელზე გადატანილ ყველანაირ ხლამს ვახარისხებ, თითოეულ ჩანაწერს: ზოგს ვშლი და მეცინება, ზოგს მაშინვე ვაგვარებ (“ადგილი შევუცვალო ყვავილს” :დ), ზოგს დედლაინს ვუთითებ (“საფრანგეთის ბილეთების ყიდვა” – 30 აპრილამდე), ზოგს კი, გულზე ხელს ვიდებ, და ვაღიარებ, რომ სჯობს სხვამ გააკეთოს და ვადელეგირებ (პროფესიულშიც და პირადშიც).

აქ გიზიარებთ ამოსაბეჭდ ტრიგერ ლისტს, რა შეიძლება იკავებდეს გონებას:

https://gettingthingsdone.com/wp-content/uploads/2014/10/Mind_Sweep_Trigger_List.pdf

აქვე რამდენიმე ლინკი, დამატებით საკითხავად:
https://orgcoach.net/wp-content/uploads/2016/08/RAMDump.pdf?fbclid=IwAR3Mm4P3bHvLXbHxUFv0xECCCOhsjCZu6ZHwRQpK00nL45sO14QNol06u8Y

https://stationerynerd.com/braindump/?fbclid=IwAR1UJcBwzw_dlBFyIzBCsrQmmQrB3ff6AGh8b-aiKsT-3s-JAnU9zgZ3BvU